Emma is erg jaloers op haar zusje en vaak boos. Dit geeft veel spanningen in het gezin. Haar ouders vinden dat ze niet lekker in haar vel zit en willen haar helpen, maar weten zelf niet zo goed hoe.

Ik vraag aan Emma of ze de boosheid in haar lijf kan voelen en waar. Ze voelt het in haar buik. Het is rood en heeft de vorm van de letter X. Hoe meer XXX-en, hoe bozer ze zich voelt. Ze wordt vooral erg boos als haar zusje iets van haar afpakt.

Met rode verf schildert ze haar XXX-en op het papier. Tijdens het schilderen voelt haar rode boosheid als een steen in haar buik. Ze besluit dat zij de sleutel heeft van deze boosheid. En dat ze het kan veranderen. In plaats van de rode XXX-en komen er prachtige gele zonnen die warm en licht voelen in haar buik. Dan voelt ze zich rustig en blij. Ik vraag wat haar kan helpen om vaker en meer gele zonnen in haar buik te voelen. Wat helpt is wat vaker rustig op haar kamer spelen.

De basis van mijn manier van werken is dat alle gevoel er mag zijn, alle gedachten er mogen zijn. Het uiten van het gevoel, bijvoorbeeld door te schilderen, helpt het kind om het gevoel een plek te geven, een beeld ervan te maken. Tijdens het schilderen praten we niet, zodat het kind helemaal naar het gevoel kan gaan. Als de zwaarte van het gevoel een plek heeft gekregen, weet het kind altijd zelf de oplossing. Kinderen zijn zo ontzettend wijs! Daar geniet ik heel erg van. Het enige dat ik dan mag doen is het kind en alles wat het voelt of zegt, de ruimte geven.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten