Van angst naar vertrouwen, een thema dat op dit moment ook in mijn leven actueel is.

Hoogsensitieve mensen, dus ook kinderen, hebben een gevoeliger zenuwstelsel van anderen. Uit Zweeds onderzoek (Schneier et al.,2000) blijkt dat zij ook gevoeliger zijn voor het beleven van angst. Kinderen hebben een veilige thuisbasis nodig, van waaruit ze stappen kunnen zetten in de voor hen overweldigende wereld. Als ouder zijn er een aantal dingen die je kunt doen om je kind om te leren gaan met angst. Daarover zo meteen meer.

Eerst heb ik voor jou een vraag: hoe ga jij zelf met je angst om? Mag je ergens bang voor zijn of hoor je dan een stemmetje in je hoofd, dat zegt “stel je niet zo aan”? Eerlijk gezegd hoor ik dat stemmetje vaak genoeg in mijzelf. En als jij eerlijk bent, herken je dan dat de angst terug te leiden is naar je eigen kindertijd? Naar het kleine bange meisje of jongetje in jezelf? Mag dat er zijn? Ik heb daar zelf nog wel moeite mee en van coach Adrienne Deutekom kreeg ik de opdracht om een brief te schrijven aan mijn kleine bange meisje. Tijdens het schrijven voelde het opeens heel goed om de angst voor afwijzing even helemaal te voelen, daar doorheen te bewegen en deze brief met jou te delen.

Lieve Anneke, je was erg bang wanneer papa en mama ruzie hadden en verstopte je dan achter een stoel. Je was vooral heel bang voor het harde schreeuwen, later probeerde je te voorkomen dat iemand tegen jou ging schreeuwen door je aan te passen, jezelf onzichtbaar te maken, stil te zijn. Natuurlijk had dit invloed op jouw relaties met anderen. Wanneer iemand erg boos op je was of kritiek had, klapte je dicht en wist totaal niet hoe je moest reageren. Of je huilde tranen met tuiten. Een paar uur later wist je dan precies wat je had willen zeggen of doen, maar dan was het meestal te laat.

Ik weet ook nog hoe bang je was in het ziekenhuis, toen je nog maar twee jaar was. Je was erg ziek, huilde heel veel en voelde je je alleen en ellendig. Je snapte niet dat papa en mama niet bij je konden blijven. Soms kwam tante Tinie, die in het ziekenhuis werkte, je even troosten en knuffelen.

Op de basisschool werd je gepest. Iedere dag was er de angst wat er vandaag zou gebeuren. Je was bang om de ‘verkeerde’ dingen te zeggen, de ‘verkeerde’ kleding te dragen, om er niet bij te horen. Bang om de pesters tegen te komen, bang om met gym weer als laatste gekozen te worden, bang om een bal tegen je hoofd te krijgen en daardoor een kapotte bril, bang voor de boosheid van je ouders omdat je bril kapot was gegaan.

Weet je, je hoeft nu niet meer bang te zijn. Ik ben er voor jou, ik zorg voor jou, klein meisje vanbinnen. Ik ben nu volwassen, een krachtige, liefdevolle vrouw. Jij, klein meisje, bent nog steeds deel van mij. Jij helpt mij om mijn angst te herkennen en ik stel je dan gerust. Jij helpt mij om de angst bij kinderen te herkennen. Zij voelen dat ik hun angst herken en erken. Dan ontstaat er écht contact en van daaruit groeit er veiligheid en vertrouwen. Wanneer angstige kinderen zich veilig en vertrouwd voelen, is er een basis om eigen kracht op te bouwen, groter te maken. De basis om je veilig te voelen in jezelf, te weten dat je angst er mag zijn maar ook te weten dat jij veilig bent en op je eigen kracht kunt vertrouwen. Liefs van Anneke”

Omdat ik uit eigen ervaring weet hoe je je voelt, als klein, bang kind, voel ik precies aan wat een angstig kind nodig heeft. Ik stem me met mijn intuitïe precies af op het kind dat dan tegenover mij zit of naast mij loopt, de ene keer een kleuter, de andere keer een puber en alles daar tussenin. In mijn prachtige ‘gereedschapskist’ vinden we een manier die past bij dat gevoel, bij dat doel, bij dat wat nodig is.

Bijvoorbeeld Anna*, die op haar 5e voor het eerst in mijn praktijk kwam. Zij had een enorme angst voor poepen op de wc en durfde dat alleen maar in een luier te doen. Een groot probleem voor een kind dat bijna naar groep drie gaat.  Gelukkig lukt het, met mijn hulp en in samenwerking met haar ouders, om overal op de wc te poepen. Ze is veel meer ontspannen, heeft weer vertrouwen in zichzelf en durft los te laten.

Of Timo*, die van de glijbaan roetsjte in het zwembad, te lang onder water bleef en daarna nooit meer durfde te zwemmen. Samen hebben we zijn angst overwonnen, geniet hij van de glijbaan en heeft al zijn zwemdiploma’s gehaald.

Rosanne*, die gepest werd op haar vorige school, was bang dat ze in de brugklas geen aansluiting zou krijgen en opnieuw gepest zou worden. In plaats daarvan gaat ze vol vertrouwen naar school, neemt initiatief om nieuwe vriendinnen te maken, en leert stap voor stap om haar zelfvertrouwen te vergroten. *voorbeelden zijn wel gebaseerd op cliënten, namen door mij verzonnen.

Hoe kun jij je kind helpen als het angstig is?

  • Erken het gevoel van je kind. Laat weten en voelen dat je er voor haar, hem bent.
  • Voel eens samen wat je kind voelt: bibberbenen, een hart dat op hol slaat en andere sensaties. Is niets engs aan, helemaal niet erg, dat heb jij ook als je bang bent.
  • Laat de angst er even helemaal zijn. Alsof het een golf is waar je je even door mee laat nemen.
  • Angst hoort erbij, iedereen is weleens bang.
  • Angst is je vriend, het waarschuwt je voor gevaar.
  • Is de angst reëel? Of ziet je kind ‘beren op de weg’?
  • De angst geeft spanning in het lijf, bewegen helpt om te ontspannen.
  • Je kunt de volgende oefening doen: ga naast elkaar zitten, adem een paar keer diep in en uit. Kruis je enkels en je polsen, sluit je ogen. Blijf zo zitten totdat je voelt dat je rustiger wordt. Open je ogen en maak een tentje van je handen, dus vingertoppen tegen elkaar. Doe iets liefs: knuffel, aai, glimlach, wat bij jullie past.

Tot slot: dankjewel!

Allereerst wil ik jou bedanken, lieve lezer. Omdat je dit nu leest, je geïnteresseerd bent. Ik wil alle ouders bedanken, die hun liefste kind aan mij hebben toevertrouwd. Ik wil alle kinderen bedanken, inclusief mijn eigen kinderen en kleinkinderen, die mij geholpen hebben te voelen dat mijn kleine, bange meisje er ook mag zijn.  Dankjewel, Adrienne Deutekom, coach en begeleider van mijn Happy Woman traject, dat je mij uitnodigde een brief te schrijven aan mijn kleine, bange meisje. Dankjewel Margaretha Schokker, dat je mij helpt met het Next Level Transformatie traject en de Doorbraakweek voor Visionairs, de ruggensteun die jij en de groep mij geven. En dankjewel voor mijzelf, omdat ik steeds meer mijzelf ben, mijzelf durf te zijn en mijn eigen stem te laten horen, mijn pure zelf te laten zien, boven het maaiveld durf uit te komen.

Anneke

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten