Over Anneke

Mijn moeder zegt weleens over mij: “Anneke heeft haar eindexamenfeest wat uitbundig gevierd!” Op mijn 18e werd ik moeder van onze oudste dochter en met haar komst kreeg mijn leven voorgoed een andere wending. Ik trouwde, ging in Zeist wonen. De hele familie hielp ons om een goede start te maken.

Oom Jan uit Drenthe had nog een handig opklapbed, tante Tinie uit Friesland een tafeltje met twee stoelen en van mijn ouders kregen we een mooie, nieuwe wieg. Manlief, met wie ik meer dan veertig jaar samen ben, begon zijn carrière in de ICT. Ik bleef thuis met de baby. Binnen drie jaar verhuisden we drie keer. Bij mijn aardige nieuwe buurvrouw kon ik eindelijk mijn hart luchten over de mooie en minder leuke kanten van het moederschap. Na een klussencursus voor jonge moeders volgde vrijwilligerswerk in het vrouwencafé, het organiseren van discussieavonden, praatgroepen. In 1980 gingen mijn dochter en ik allebei naar school: zij naar de basisschool en ik naar sociale academie de Horst in Driebergen. Deze parttime opleiding was goed te combineren met het moederschap. Als ik een studiedag had haalde haar vader haar op uit school, deze uren compenseerde hij door ’s middags langer door te werken. Dit klinkt misschien vreemd in deze tijd, maar buitenschoolse opvang was er niet in Zeist en ik ben nog betrokken geweest bij de start van het eerste kinderdagverblijf.

Mijn dochter raakte snel overstuur van veel indrukken, de eerste maanden ging ze halve dagen naar school. Haar onzichtbare vriendinnetje moest ik ook een handje geven. Van hoogsensitiviteit had nog nooit iemand gehoord… Wij wandelden veel in het bos of gingen zwemmen, dat was altijd erg fijn.

In de wijk Vollenhove werkte ik, nadat ik mijn diploma had gehaald, als kinderwerker en jongerenwerker. Ik nam deel aan het buurtnetwerk 12min, de voorloper van de huidige wijkteams. Ik begeleidde kinderen met problemen of een moeilijke thuissituatie. Mooi werk om te doen!

Wij waren blij met onze dochter, die steeds zelfstandiger en groter werd. Langzamerhand ontstond het idee om ons gezin uit te breiden. In de periode dat de oudste naar de brugklas ging werd onze tweede dochter geboren. Bijna vier jaar later kwam de derde. Hele lieve kinderen waar we enorm van konden genieten. Maar ook een andere kant: het ene kind hield ons ’s nachts uit de slaap, het andere had enorme driftbuien en wilde niet eten. Natuurlijk ga je als ouders dan op zoek naar hulp, op zoek naar een oplossing. Een artikel van Elaine Aron over hoogsensitiviteit deed alles op zijn plek vallen. Ik begreep het gedrag van mijn kinderen veel beter, maar ook dat van mezelf. Ik kon veel beter zien wat de kinderen nodig hadden. Ik las alles wat ik kon vinden over dit onderwerp. En het blijft mij boeien. Ook omdat er inmiddels wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar HSP, met interessante uitkomsten. Bijvoorbeeld het dieper verwerken van informatie in de hersenen.

En de problemen van mijn kinderen? Het slapen ging beter door een vaste structuur voor het slapen gaan, een donkere kamer, veel knuffelen en vooral zelf rustig blijven. De driftbuien waren een gevolg van overprikkeling. Ook daar hielp het aanbieden van structuur, op tijd iets eten, het inbouwen van voldoende rust. Goed gronden helpt ook om te voorkomen dat je overprikkeld raakt. Veel buiten zijn, rennen, stampen, trampoline springen helpen om te veel prikkels te verwerken. Ook eten is een prikkel en sommige kinderen zijn daar heel gevoelig voor. Het gaat dan niet zozeer om de smaak maar om de structuur van het eten. Mijn dochter at liever rauwe dan gekookte wortelen, prima toch! Op een gegeven moment hebben we ook professionele begeleiding gehad.

Ondertussen ben ik de trotse moeder van drie volwassen dochters, schoonmoeder van drie schoonzonen, oma van twee (bijna drie) kleinkinderen.

Mijn ervaring als hoogsensitieve moeder, mijn kennis en werkervaring (lees hier meer) in verschillende functies breng ik sinds 2010 samen in mijn praktijk. Waar jij en je kind van harte welkom zijn! Het uitgangspunt in mijn werk is dat ieder kind een eigen kracht heeft. Soms raakt je kind het contact met die kracht even kwijt. Dan gaat het niet zo goed met hem of haar. Samen gaan we op zoek naar de sleutel van de kracht van jouw kind, op een manier die bij jouw kind past.

Anneke Davids

“Onze dochter had moeite met naar bed gaan. Ze was onzeker over haar uiterlijk. Ze tekende van poppetjes alleen het hoofd. Ze had vaak buikpijn en last van driftbuien, waarmee ze niet goed kon omgaan en wij ook niet meer. We hadden alles geprobeerd en veel boeken gelezen. Toen was er Anneke. Sinds onze dochter bij Anneke is geweest, zien we haar positieve kanten weer boven de negatieve kanten staan. Ze heeft oefeningen geleerd bij Anneke en die gebruikt ze ook elke dag. Ze slaapt sindsdien gewoon weer goed. En..zonder lampje aan ’s nachts op de gang! Ook het naar bed toe gaan is niet meer een negatief einde van de dag. Ze presteert beter op school, is minder onzeker, heeft geen buikpijn meer en ze tekent nu weer fantastische poppetjes. Ik hoor haar zelfs weer fluitend door het huis lopen na lange tijd en dat is geweldig om te horen!”

Wil je meer informatie?

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten